Prawdziwie piękny ogród wymaga od właściciela systematycznego wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, do których przede wszystkim należą:

  • 1. nawożenie
  • 2. nawadnianie
  • 3. cięcie
  • 4. odchwaszczanie
  • 5. ściółkowanie
  • 6. walka ze szkodnikami
  • 7. zabezpieczanie przed mrozem
  • 8. pięlegnacja trawnika
  • 9. pięlegnacja oczka wodnego
  • NAWOŻENIE

    Nawożenie rozpoczynamy wiosną, używając nawozu naturalnego (kompost, obornik) lub mineralnego wieloskładnikowego. Powtarzamy je regularnie 2-3 razy od maja do lipca w dawce podanej na opakowaniu. Wygodnym rozwiązaniem są nawozy wolno działające - stosujemy je tylko raz w roku, na wiosnę. Składniki pokarmowe w nich zawarte uwalniane są stopniowo do gleby i systematycznie pobierane przez rośliny. Warto stosować mieszanki nawozów przeznaczone dla konkretnych grup roślin np.: dla hortensji,róż, iglaków, różaneczników i azalii, trawników itp. Po każdym zaastosowaniu nawozów rośliny należy podlać.

    NAWADNIANIE

    Krzewy i drzewa należy podlewać rzadziej, ale dużą ilością wody, aby zdołała ona dotrzeć do sięgających zwykle głęboko korzeni. Dobrym rozwiązaniem jest też użycie linii kroplującej leżącej na powierzchni ściółki lub nieco pod jej powierzchnią. W ostatnich latach bardzo popularne stały się instalacje automatycznego nawadniania - wyposażone w sterowniki, detektory deszczu a nawet dozowniki nawozów zupełnie zdejmują z głowy właściciela obowiązek pamiętania a potem czasochłonnego podlewania nie tylko trawników, ale także rabat bylinowych, krzewów i drzew.

    CIĘCIE

    Cięcie drzew i krzewów ozdobnych oraz pnączy ma na celu podkreślenie ich naturalnego pokroju, poprawę kondycji, ograniczenie rozmiarów, zapewnienie obfitego kwitnienia czyli wydobycie najlepszego efektu dekoracyjnego. Cięcie drzew i krzewów owocowych pozwala na uzyskanie takich kształtów i rozmiarów koron, które zapewnią dorodne i smaczne owoce oraz ułatwią ich zbiór. Uzyskuje się to prześwietlając koronę tak, by słońce mogło dotrzeć również do gałęzi wewnątrz korony, usuwając chore i suche pędy, co ogranicza rozprzestrzenianie się chorób, a także przeprowadzając cięcie odmładzające. Drzewa i krzewy iglaste praktycznie nie wymagają cięcia pielęgnacyjnego. Cięcie drzew i krzewów liściastych zależy natomiast od pory kwitnienia poszczególnych gatunków i odmian:
  • - krzewy wcześnie kwitnące (krzewuszka, kolkwicja, mahonia, tawuła szara, lilak, forsycja, kalina koralowa, żarnowiec) - przycinamy po kwitnieniu, skracając przekwitłe pędy o 1/3 ich długości
  • - krzewy późno kwitnące VI-IX (hortensje, pięciorniki, róże, tawuły japońskie, ogniki, lawenda,wrzosy) oraz o barwnej korze lub efektownie wybarwionych młodych liściach (derenie)- przycinamy wczesną wiosną (w marcu)
  • - pnącza - powojniki kwitnące od czerwca przycinamy wczesną wiosną na wysokości od 50 cm (młode i słabe) do 150 cm (silne i starsze) powojników alpejskich i wielopłatkowych nie przycinamy
  • - wierzby - wymagają silnego cięcia wiosną, po przekwitnięciu kotków, a przed rozwojem liści Nie wymagają specjalnego cięcia: różaneczniki, azalie, berberysy, hortensja pnąca, irgi, klon palmowy, magnolia, perukowiec, pigwowiec, trzmielina.
  • ODCHWASZCZANIE

    Odchwaszczanie wymaga dużej uwagi i wysiłku. Chwasty jednoroczne trzeba usunąć zanim wydadzą nasiona, gdyż właśnie w postaci nasion mogą się utrzymywać w glebie przez wiele lat. Chwasty wieloletnie należy usuwać dbając, by w glebie nie pozostały fragmenty ich korzeni, zdolnych do dalszego wytwarzania liści. Wszystkie chwasty w ogrodzie możemy zwalczać mechanicznie - wyrywając je lub stosując chemiczne środki chwastobójcze - uważamy, by nie zniszczyc przy tym sąsiednich roślin. Aby ograniczyć wzrost chwastów przestrzenie pomiędzy krzewami i drzewami wyściela się agrowłókniną i przykrywa warstwą ściółki. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest również obsadzanie tych powierzchni roślinami zadarniającymi.

    ŚCIÓŁKOWANIE GLEBY

    Właściwy czas na ściółkowanie to wczesna wiosna, gdy gleba jest jeszcze wilgotna, ale już dobrze ogrzana. Drzewa i krzewy iglaste (sosny, świerki, jodły, modrzewie, jałowce, cyprysiki,żywotniki, cisy) - ściółkujemy grubą korą, torfem, trocinami, grubym żwirem; Drzewa i krzewy liściaste - warstwą kompostu, słomy, liści, skoszonej trawy. Ściółka zatrzymuje zgromadzoną w podłożu wilgoć, ogranicza rozwój chwastów, ułatwia pielęgnację roślin, zimą chroni przed mrozem, a ponadto ma duże walory estetyczne. Dodatkowo w przypadku torfu lub kory - zakwasza glebę, co jest istotne dla roślin iglastych i wrzosowatych (różaneczników, azalii, pierisów, kalmii, wrzosów i wrzośców), a kompost stanowi dodatkowo naturalny nawóz.

    WALKA ZE SZKODNIKAMI

    Szkodniki i pasożyty roślin - owady, grzyby, wirusy i bakterie mogą atakować pąki kwiatowe, kwiaty, owoce, łodygi, system korzeniowy, bulwy i cebule roślin. Istotne jest trafne i odpowiednio wczesne rozpoznanie szkodnika lub choroby i zastosowanie odpowiedniego preparatu chemicznego dla ich usunięcia. Właściwie pielęgnowane rośliny rzadko są atakowane przez choroby i szkodniki. Możemy ograniczyć ich wystepowanie poprzez:
  • - wycinanie i palenie zaatakowanych części roślin
  • - grabienie i usuwanie opadłych, gnijących liści
  • - unikanie przenawożenia gleby
  • - odpowiednie nawodnienie
  • - stwarzanie warunków do zagnieżdżania się w ogrodzie ptaków - naturalnych wrogów owadzich.
  • ZABEZPIECZENIE PRZED MROZEM

    Przed nastaniem mrozów możemy jeszcze sadzić drzewa i krzewy owocowe. Podlewamy je i u nasady pni usypujemy kopczyk ziemi. Rośliny młode oraz odmiany z natury wrażliwe na mrozy (szczególnie rośliny zimozielone) obficie podlewamy i wokół pnia ściółkujemy. Część nadziemną tych roślin, podobnie jak wszystkie byliny posadzone jesienią oraz zimozielone rośliny okrywowe (ubiorek wiecznie zielony, gęsiówka kaukaska, floks szydlasty) przykrywamy agrowłókniną, słomianymi matami lub gałązkami iglaków. Warto też kopczykować wszystkie drzewka i krzewy kilkucentymetrową warstwą ściółki lub liści. Gdy temperatura spadnie do -5 st.C dobrze jest okryć matami słomianymi pryzmę kompostową, aby niska temperatura nie przerwała procesu przetwarzania materii organicznej.

    PIELĘGNACJA TRAWNIKA

    Aby trawnik był efektowny, zdrowy i wytrzymały musi być odpowiednio pielęgnowany przez cały rok, a więc regularnie koszony, podlewany i nawożony. Ponieważ pielęgnacji wymaga nie tylko część nadziemna murawy, ale i podłoże, w którym rozwijają się korzenie traw, należy przeprowadzać napowietrzanie - aerację lub wertykulację - w ich wyniku powstają w glebie szczeliny rozluźniające strukturę podłoża i umożliwiające tym samym lepszy dostęp wody i powietrza do korzeni. Koszenie trawnika przeprowadzamy regularnie przez cały sezon od wczesnej wiosny, gdy trawa osiągnie wysokość ok. 10 cm, aż do końca października - wysokość ostatniego przed zimą koszenia powinna wynosić 3-4 cm. Równocześnie nawozimy murawę, wygrabiamy mech, suche źdźbła trawy, opadłe liście i jeżeli zachodzi taka potrzeba zwalczamy chwasty odpowiednimi preparatami chwastobójczymi. Ubytki w powierzchni trawnika uzupełniamy dosiewając nasiona traw lub stosując specjalną mieszankę do regeneracji trawników. Jeśli gleba ma zbyt niskie pH, odkwaszamy ją wysiewając równomiernie, nawet na warstwę śniegu, węglan wapnia.

    PIELĘGNACJA OCZKA WODNEGO

    Zbiornik wodny w ogrodzie stwarza korzystny mikroklimat, sprzyja wypoczynkowi w upalne letnie dni, stanowi zwykle najbardziej urokliwy zakątek ogrodu i miejsce często odwiedzane przez ptaki, płazy i owady. Jego pielęgnacja Wymaga jednak od właściciela sporo czasu i uwagi. Wiosna to najlepszy okres do sadzenia nowych okazów, przycinania i dzielenia roślin zbyt rozrośniętych oraz częściowej wymiany wody w zbiorniku. Latem należy pamiętać o uzupełnianiu jej ubytku powstającego w wyniku parowania oraz usuwaniu kożuchów glonów i obumarłych części roślin, co zapobiegnie gniciu i niedoborowi tlenu w wodzie. Jesienią warto zakryć powierzchnię zbiornika siatką, zwłaszcza jeśli w jego sąsiedztwie rosną duże drzewa, aby nie dostały się do niego opadające liście. Te, które opadły na siatkę systematycznie usuwamy. Należy również zabezpieczyć przed zimą takie urządzenia, jak pompy i filtry, a gdy woda zamarznie zadbać, by zawsze na jej powierzchni pozostał niezamarznięty otwór, przez który do wody przedostanie się tlen.